باید سعی کنیم در کارهای فرهنگی ، بجای دادن افکار بیشتر ، به افراد فکر کردن را یاد دهیم .

اگر مردم فکر کنند که روزهای محرم می گویند امام حسین علیه السلام ،  ما راه تو را حفظ می کنیم ولی بعد از محرم ، انگار که عهد ها و حرف های خود را فراموش می کنند و دچار نسیان می شوند و راه امام حسین علیه السلام را فراموش می کنند و همان زندگی دنیایی خود را در پیش می گیرند

اساسا انسان دچار نسیان می شود و ما باید چیزهای درستی که مردم می دادند را یادشان بیاوریم و سعی کنیم آنها به دانسته های خود عمل کنند

اگر مردم به شعارهای ، ابیاتی که در محرم می خوانند فکر کنند و جنبه های عملی آنها را در یابند بسیار هدایت خواهند شد. 

برای نمونه : 👇

اگه یه کبوتر بودم، به همه جا پر میزدم
از کران تا کران
بیرق عزای تو رو، پرچم ولای تو رو
میزدم توو جهان
مشرق و مغرب زمین، با اسمت آشنا بشن
پیامتو بفهمنو، راهی کربلا بشن
قصه ی سقا و عطش، روضه ی طفل غرقِ خون
یه روز باید جهانی شه، توو هر زمین، به هر زبون
(حسین عزیز فاطمه)

*** *** *** ***

ای معنی نعم الامیر! مظهر «جهاد کبیر»
عشق تو دینمه
توو مسیر احیای دین، «فَلا تُطِعِ الْکافِرین‏»
رسم و آئینمه
گوشه ی چشمت می‌تونه، کاری کنه زهیر بشم
منو توو خیمه ت بپذیر، که عاقبت بخیر بشم
سرت بلنده روی نی، سایه‌ت الهی کم نشه
سرم بریده شه ولی، جلو حرومی خم نشه
(حسین عزیز فاطمه)

*** *** *** ***

ای پسر شیرخدا، وارث شمشیرخدا
عاشقاتو ببین
وعده ی سربازای تو، توو حرم زیبای تو
کربلا، اربعین
به قلب من تَوون بده، برای درک این حضور
به من بده لیاقتِ، زمینه سازی ظهور
توو پادگان عشق تو، بیایم و همقسم بشیم
تا صبح سرخ انتقام، مدافع حرم بشیم
(حسین عزیز فاطمه)